คุณคิดว่าคุณแย่ที่สุดหรือเปล่า???

ถ้าโกรธกับเพื่อน...มองคนไม่มีใครรัก

ถ้าเรียนหนักๆ...มองคนอดเรียนหนังสือ

ถ้างานลำบาก...มองคนอดแสดงฝีมือ

ถ้าเหนื่อยงั้นหรือ...มองคนที่ตายหมดลม

ถ้าขี้เกียจนัก..มองคนไม่มีโอกาส

ถ้างานผิดพลาด...มองคนไม่เคยฝึกฝน

ถ้ากายพิการ..มองคนไม่เคยอดทน

ถ้างานรีบรน...มองคนไม่มีเวลา

ถ้าตังค์ไม่มี...มองคนขอทานข้างถนน

ถ้าหนี้สินล้น...มองคนแย่งกินกับหมา

ถ้าข้าวไม่ดี...มองคนไม่มีที่นา

ถ้าใจอ่อนล้า...มองคนไม่รู้จักรัก

ถ้าชีวิตแย่...มองคนแย่ยิ่งกว่า

อย่ามองแต่ฟ้า...ที่สูงเกินตาประจักษ์

ความสุขข้างล่าง...มีได้ไม่ยากเย็นนัก

เมื่อรู้แล้ว...จัก....ภาคภูมิชีวิตแห่งตน...

กว่าจะรู้????
จะรู้ว่าโลกนี้...มันกว้างใหญ่ก็ต่อเมื่อเราได้...ออกเดินทาง

จะรู้คุณค่าของอะไร...ก็ต่อเมื่อเราได้...เสียมันไป

จะรู้ความหมาย...ของฟ้าหลังฝนก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น...มันมาได้

จะรู้ว่ายังมีเรื่อง...อีกมากมายก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ...ยอมรับมัน

จะรู้ว่าในหนังสือ...มีอะไรก็ต่อเมื่อเราได้...ลองเปิดอ่าน

จะรู้ว่าเวลา...ของดอกไม้บานก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม...อยู่ตรงนั้น

จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ...มันมีค่าก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา...ในสักวัน

จะรู้ถึงความในใจ...ของกันและกันก็ต่อเมื่อเราได้พูด...มันออกไป

จะรู้ว่าอะไร...ที่เรียกว่าคิดถึงก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง...มีใครสักคน

จะรู้ความหมายของคำว่ารัก...สักหนก็ต่อเมื่อมีใครบางคน...ให้หวั่นไหว

จะรู้ว่าค่ำคืนนี้...คงไม่เงียบเหงาก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า...ได้มีโอกาสบอกไป

จะรู้ว่าทุกคำพูด...หมดความหมายก็ต่อเมื่อคนๆนั้น...ไม่อยู่ให้บอก.....